Bewegen? Help!

Zaterdagochtend, de wekker gaat vroeg want mijn vriend moet weg. Ik zie een lange lege dag voor me waarin van alles zou kunnen gebeuren zoals verhuisdozen inpakken, administratie opruimen of wat huishouden doen. Maar nee, niets van dit alles komt er in mijn gedachten op, ik denk dat ik maar eens ga bewegen. Ik schrik van mezelf, dat past niet bij mij, toch?!! Eerst draai ik me nog maar eens om en slaap nog even verder, dat bewegen hoeft echt niet nu meteen.

Tijdens deze slaap heb ik een droom, een beangstigend echte droom waarin de longarts me uitlacht als ik bij hem loop te zeuren dat ik teveel medicatie moet nemen en dat iedereen zo overbezorgd is en oh ja ook nog dat ik niet afval. Ik werd helemaal beduusd wakker. Wat wilde deze droom mij nu eigenlijk vertellen? En toen wist ik het, ik moet mijn leven in eigen hand nemen, ik ben niet het slachtoffer van wat er allemaal gebeurt, dat wil zeggen ik hoef me niet zo slachtofferig te gedragen. De enige die wat kan veranderen dat ben ik. Zo bedacht ik...

Dus vol goeie moed ging ik recht overeind in bed zitten en ging bedenken wat ik dan allemaal zou moeten/kunnen veranderen. En ja hoor daar kwam dat onderwerp weer naar boven drijven, bewegen. Ik zal echt moeten gaan bewegen. Dat is goed voor iedereen dus ook voor mij.

Maar waarom staat het weer me dan niet aan? (ik wil gaan wandelen en dan is 25 graden en zon toch echt veel leuker), waarom voel ik ineens de behoefte om al die karweitjes die nog liggen alsnog te gaan doen? Waarom ga ik ineens een column schrijven? Ik weet het heus wel, het zijn allemaal excuses, want stel je toch eens voor dat ik bewegen leuk ga vinden en dat ik het morgen weer wil doen?