Volg ons via
 
verdriet
Pagina 1 van 3412345 > >>
331 Reacties
U bent niet gemachtigd om te reageren.
| Sorteer Berichten:
Printer Vriendelijk
AuteurBerichten
naikelGebruiker is Offline
Basic Member
Basic Member
Posts:135


--
12 mei 2006 11:42
    Dit moet ik even kwijt. Vorige week is mijn vader plotseling gestorven door een mislukte operatie. Ik mis hem zo erg. Mijn moeder is nu alleen in hun flat.Daar heb ik het ook erg moeilijk mee. vanmorgen belde ik haar en ze nam huilend de telefoon op. Het liefst ga ik dan meteen naar haar toe maar we wonen 35 km van elkaar af en ik kan niet zomaar spontaan weg ik moet eerst iets regelen voor de kinderen als ze uit school komen. het doet allemaal erge pijn ,ik voel me boos (waarom moet die stomme operatie nu mis gaan),machteloos (ik kan er niet altijd voor mijn moeder zijn), en heeeeeeel verdrietig. Het slijt op den duur, niet??. Mijn moeder is een sterke vrouw zij red het ook. Maar ondertussen doet het alleen maar pijn.
    koekie49Gebruiker is Offline
    Basic Member
    Basic Member
    Posts:485


    --
    12 mei 2006 12:38
    Naikel, heel veel sterkte met het verlies van je vader, ook voor je moeder. Groetjes Marga
    leenGebruiker is Offline
    Basic Member
    Basic Member
    Posts:190


    --
    12 mei 2006 12:44
    naikel mijn oprechte deelneming.ik heb dit zes jaar geleden ook meegemaakt,ik begrijp je machteloze pijn,ook omwille van je mama die je niet altijd kunt zien als je dat wil. geef je verdriet de tijd. heel veel sterkte.
    tijgertjeGebruiker is Offline
    Huishoudhulpje
    Huishoudhulpje
    Posts:678


    --
    12 mei 2006 01:37
    Hoi Naikel, Mijn deelneming. Wat erg om op deze manier je vader te moeten missen. Zorg ervoor dat je in iedergeval nog een gesprek met de specialist krijgt. Je krijgt je vader er niet mee terug, maar het kan misschien wel het een en ander ophelderen, waardoor je het gebeuren beter een plaatjes kan geven. Verder ze zeggen dat de randjes minder scherp worden. Maar verstop je verdriet niet. Het komt toch een keertje terug, maar dan in het kwadraat. Laat demensen maar kletsen en doe wat jij en je moeder goed vinden in deze tijd. Blijf over je vader praten, dit kan ook troost geven. Groetjes en sterkte Tijgertje
    lanaGebruiker is Offline
    Basic Member
    Basic Member
    Posts:337


    --
    12 mei 2006 02:36
    Hoi Naikel, Ook mijn oprechte deelneming. Vorig jaar hebben wij afscheid moeten nemen van de broer van mijn man met wie wij een zeer goede band hadden. Ik kan je zeggen dat het verdriet minder op de voorgrond komt te staan,maar het gemis blijft. En soms heel soms kan ik opeens weer volschieten en is het verdriet ineens heel sterk terug. Dan laat ik dat even over me heen komen en sta mezelf toe dat ik weer even uithuil,daarna gaat het wel weer voor een tijdje. Blijf vooral erover praten en huil totdat de tranen op zijn,niet totdat de omgeving het wel genoeg vindt,want alleen jij kunt dat bepalen. Heel veel sterkte ook voor je moeder. Veel liefs Lana
    S-jeGebruiker is Offline
    Huishoudgoeroe
    Huishoudgoeroe
    Posts:72749


    --
    12 mei 2006 02:38
    Hoi Naikel, Wat een verdrietig nieuws. Gecondoleerd. Ik had precies hetzelfde willen schrijven als wat Tijgertje schrijft, dus ik sluit me graag bij haar aan. Alle sterkte gewenst in elk geval die je nodig hebt om dit verlies te kunnen verwerken.
    Groetekes, S-je
    Keep whispering your heartdreams, you never know when your angel is listening.....
    brunnieGebruiker is Offline
    Nieuw Lid
    Nieuw Lid
    Posts:81


    --
    12 mei 2006 02:50
    hoi Naikel gecondoleerd met het verlies van je vader weet je kan me alleen bij de andere aansluiten verwerk dit verdriet gewoon op jou manier en jou tempo denk maar niet ik moet er nu overheen zijn nee hoor neem alle tijd en sterkte die je nodig hebt en dat wens ik jou ook samen met je moeder groetjes Brunnie
    ɑɲaGebruiker is Offline
    Huishoudfanaat
    Huishoudfanaat
    Posts:8727


    --
    12 mei 2006 03:02
    Hallo Naikel, Ook van mij heel veel sterkte gewenst in deze moeilijke tijd. In 1997 is mijn moeder overleden, 56 jaar en nog geen anderhalf jaar later mijn vader, hij was net 58 geworden. Het voelt nog steeds zo oneerlijk! De scherpe randjes gaan er echt wel vanaf, maar dat duurt wel even. Geef jezelf de tijd, het is niet niks!! Dus, nogmaals, veel moed en sterkte gewenst, ook voor je moeder! Groetjes,Anja
    Groetjes, Anja
    JokeGebruiker is Offline
    Huishoudfanaat
    Huishoudfanaat
    Posts:6740


    --
    12 mei 2006 06:43
    ...ik krijg spontaan de tranen in mijn ogen, Naikel. Wat is je verdriet oprecht en diep... ik leef intens met je mee... Ik kan weinig toevoegen aan wat al is geschreven. Kan je alleen van deze kant van het internet een dikke dikke knuffel toesturen in de hoop dat het jou een beetje steunt. En als het jou een beetje steunt, steunt het ook weer je moeder. Heb je broers, zussen, andere familie, vrienden waarmee je dit kunt delen? Sluit het in ieder geval niet op. Ennuh... wat lief van je dat je dit met de hhp-ers wilt delen... Joke
    groetjes, Joke
    moderator
    MiriamGebruiker is Offline
    Huishoudfanaat
    Huishoudfanaat
    Posts:4864


    --
    12 mei 2006 07:08
    Naikel, Gecondoleerd namens Jeroen en mij en ongetwijfeld ook alle andere hhp-redactieleden die je bericht nog niet gelezen hebben. We wensen je alle sterkte in de komende, moeilijke tijd. Miriam en Jeroen
    U bent niet gemachtigd om te reageren.
    Pagina 1 van 3412345 > >>


    Nieuwste reacties